lunes, 7 de enero de 2019



Mañá ás 11:30h. estaremos diante do Ministerio de Industria na defensa dos postos de traballo de #Alcoa e berrar que #AlcoaNonSePecha
💪 Na defensa da nosa industria, imos!
Vanessa Angustia
Yolanda Diaz Perez



La imagen puede contener: texto


La imagen puede contener: una o varias personas y texto


PLENO DE DECEMBRO






MOCIÓN POLO DÍA INTERNACIONAL DAS PERSOAS MIGRANTES

EXPOSICIÓN DE MOTIVOS

            Dende a ACdC, con obxecto da recente celebración o 18 de Decembro, do Día Internacional das Persoaas Migrantes, denunciamos e sinalamos a política represiva do Estado español cara as persoas migrantes, materializada nunha lei de extranxería que constitúe a institucionalización do racismo e a criminalización da pobreza.

            Cómpre sinalar como punto de partida algúns factores que resultan determinantes sobre os ciclos migratorios, moitos deles consecuencias directas do modelo económico global capitalista, como son as guerras (na súa maioría motivadas polo saqueo de recursos naturais), o desmantelamento por parte de terceiros das estructuras estatais noutros países ou a deslocalización da producción levada a cabo polas grandes multinacionais a países en desenrolo, como perpetuación moderna das estruturas coloniais.

            O Estado español alberga actualmente sete CIE´s dentro do seu territorio. Estes cárceres para migrantes onde se encerra e priva de liberdade a persoas que non cometeron delito algún, amparándose na chamada Directiva (2008/115/CE) máis coñecida cono Directiva da Vergoña, ultraxan o Dereito Internacional e a Declaración Universal dos Dereitos Humanos.

            Así mesmo, mostramos nosa máis absoluta condena contra as devoluciones en quente, práctica onde se leva a cabo a inmediata expulsión dos migrantes no momento en que pasaron a fronteira e xa se atopan en territorio nacional, contraviniendo así ao propio Tribunal Europeo de Dereitos Humans e ao Subcomité para a Prevención da Tortura de Nacións Unidas, os cales indican que non pode expulsarse a ninguén sen iniciar o preceptivo proceso de deportación, nin negarlle ás persoas expulsadas o dereito de asistencia letrada e o dereito de poder suscitar un recurso a dita orde de expulsión.

            Desde o ano 2000 a 2018 a Secretaría de Estado de Seguridade afirma destinar 249 millóns de euros ao Sistema Integrado de Vixilancia (SIVE) que é o encargado de vixiar a Fronteira Sur. Os miles de millóns de euros dedicados a levantar valas, alambradas, concertinas, patrulleras, externalización de fronteiras e alta tecnoloxía para reforzar as fronteiras fan que as persoas cada vez véxanse obrigadas a migrar por rutas máis perigosas.



            Só en 2018, existe constancia da morte de máis 240 persoas e da desaparición de máis de 280, en realidade esta cifra de vítimas é moi superior. Os expertos da Organización Internacional para as Migraciones (OIM), estiman que por cada persoa que se comprobou o seu falecemento, outras dúas non se soubo nunca delas. Esta estimación levaría a triplicar o número de persoas que perden a vida intentando chegar a España.

            Malia que o Artigo 13 da Declaración Universal dos Dereitos Humanos declara o dereito á libre circulación e residencia, en lugar de habilitar vías legais e seguras para a migración que garantan este dereito e acaben coas mafias e as mortes no Mediterráneo, negócianse novos acordos con Marruecos para comezar a deportar a nenos e nenas non acompañadas. Séguense vendendo armas a Arabia Saudita para que o seu exército úseas en Yemen, ou permitindo que multinacionais españolas do sector textil exploten a traballadoras en terceiros países, e cando as persoas vense obrigadas a fuxir deste tipo de situacións, a Unión Europea pecha as súas fronteiras e o Estado español rexeita dous de face tres solicitudes de asilo, ultraxando permanentemente o artigo 14 da Declaración.

Por todo iso, o grupo municipal de Asemblea Cidadá de Cambre propón ao Pleno a adopción dos seguintes

ACORDOS:

PRIMEIRO.- Que este Concello en Pleno declárese contrario a toda incitación ao racismo, xenofobia ou calquera outra manifestación de incitación de odio ao diferente, e apoie todos os actos e manifestacións que se leven a cabo para a erradicación destas lacras sociais.

SEGUNDO.- Que desde o Concello de Cambre se contacte coas asociacións e entidades que traballan neste campo para levar a cabo xornadas de concienciación e integración e/ou plans de educación sobre xestión da diversidad, interculturalidad, multiculturalidad..., nos centros cívicos, colexios e institutos da cidade. Para levar a cabo campañas municipais para combater os prejuicios e falsedades que se din contra os inmigrantes, usando os centros escolares na medida do posible como aulas de integración permanentes.

TERCEIRO.- Adoptar medidas adecuadas para a protección das traballadoras migrantes en todos os sectores, sobre todo as mulleres que traballan en tarefas domésticas, agrícolas e do sector de servizos, fomentando cursos formativos sobre os seus dereitos laborais e sociais.
  
CUARTO.- Instar ao Goberno da Xunta de Galicia á especial protección dos DDHH dos menores migrantes non acompañados, e de velar pola súa saúde, a súa educación e o seu desenrolo psicosocial, asegurando que o interese superior d@ nen@ sexa unha consideración fundamental nas políticas de integración, retorno e reunificación familiar. No ámbito municipal facilitando e bonificando a súa inclusión nas guarderías municipais.

QUINTO.- Condenar enérxicamente os actos, manifestacións e expresións de racismo, discriminación racial, xenofobia e as formas conexas de ignorancia contra os migrantes e os estereotipos que a miúdo se lles aplican, entre outras cousas por motivos de relixión ou crenzas, e instar ao Estado Español a que aplique e reforce as leis vixentes cando ocorran actos, manifestacións ou expresións de xenofobia ou intolerancia contra os migrantes, a fin de acabar coa impunidade de quen cometen eses actos.

SEXTO.- Instar ao Goberno do Estado a que coopere e promova programas de movilidade migratoria legais e seguros, e rexeite de pleno todas as políticas europeas encamiñadas á externalización de fronteiras.

SÉTIMO.- Realizar esforzos coordinados para prestar asistencia e apoio ás persoas migrantes abandonadas á súa sorte en situacións vulnerables e posta en marcha de iniciativas prácticas e orientadas á acción, para detectar e emendar deficiencias en materia de protección.

OITAVO.- Instar ao Goberno do Estado á pechadura inmediata dos CIES, cárceres encubertos de persoas que non cometeron ningún delito.

NOVENO.- Condenar o tráfico e venda de armas en España.

DÉCIMO.- Condenar a tráta de seres humanos.

UNDÉCIMO.-Que este Concello apoie as campañas pola ampliación do dereito ao voto da poboación inmigrante.


Grupo Municipal











viernes, 4 de enero de 2019

Pensións

No hay ninguna descripción de la foto disponible.

Transpariencia

SIN PARTICIPACIÓN NIN TRANSPARENCIA NON HAI                                          DEMOCRACIA
                               La imagen puede contener: texto
                                         La imagen puede contener: textoLa imagen puede contener: texto

domingo, 30 de diciembre de 2018

Compañeras, compañeros,
El año 2018 ha sido de gran importancia para nuestro país, pues han tenido lugar una serie de acontecimientos que han modificado bruscamente el escenario político. Si bien hace cuatro años los vientos soplaban hacia la izquierda, hoy parecen soplar hacia la derecha. Y, sin embargo, no hay nada escrito de antemano y el futuro depende de la capacidad de la izquierda social y política para tomar decisiones adecuadas. El examen del trabajo durante este año nos da razones para sentirnos muy orgullosos de nuestra organización y también para creer que hay motivos para ser optimistas.
En 2013 presentamos una querella contra el PP por los «papeles de Bárcenas» y, cinco años después, nuestro trabajo ha dado sus frutos: la Justicia nos dio la razón en mayo, definiendo al Partido Popular como una “organización criminal” apoyada en un “sistema de corrupción institucional”. La condena ha avalado el trabajo de nuestro equipo jurídico, el cual durante años ha canalizado la lucha de IU contra la corrupción, y ha confirmado nuestras sospechas de que el PP es una trama de corrupción que se presenta a las elecciones. No obstante, no podíamos imaginar que esta sentencia sería el detonante de una moción de censura que acabaría echando al PP del Gobierno.
Desde IU y desde nuestro espacio político de confluencia actuamos entonces con responsabilidad histórica y desde el compromiso con las clases populares: poniendo las propuestas programáticas por delante, fieles a lo mejor de nuestra tradición. Esto nos permitió, más adelante, conquistar un acuerdo presupuestario en el que –entre otras cosas– arrancamos una subida del Salario Mínimo Interprofesional a 900 euros; subida que entró en vigor el pasado 21 de diciembre. Así, nuestra incesante lucha social, jurídica e institucional ha permitido a las familias trabajadoras empezar a vislumbrar pequeños y humildes cambios que para muchas familias son, sin embargo, sencillamente revolucionarios. Si eso lo hemos conseguido con la fuerza y presencia actual, qué no podremos conseguir si somos capaces de ganarnos la confianza de mucha más gente.
Por eso este año también ha sido el de trabajar para mejorar nuestra organización, para hacerla más útil para la consecución de nuestros objetivos políticos. La Asamblea por un Nuevo Modelo Organizativo fue un hito importante en esta dirección: establecimos por primera vez en la historia de IU la obligatoriedad del sufragio universal para la elección de las responsabilidades orgánicas y las primarias para la elección de nuestros representantes institucionales. En definitiva, realizamos un trasvase de poder hacia la militancia: en vosotras y en vosotros radica la verdadera fuerza de Izquierda Unida.
No obstante, no quisiera pecar de ingenuidad o voluntarismo. Como se sabe, desde 2014 nuestra organización ha atravesado momentos difíciles que hemos conseguido superar tras mucho esfuerzo. Esto no ha sido designio divino, sino el resultado de un esfuerzo consciente por parte de toda la organización. Aún recuerdo que, cuando fui elegido candidato para las elecciones generales de diciembre de 2015, numerosas encuestas nos situaban por debajo del 3% e incluso del 2%, y el clima mediático nos había convertido en unos muertos prematuros. Algunos oportunistas saltaron del barco, y otros se escondieron. Pero fue nuestra militancia organizada la que consiguió dar la vuelta a esa situación y obtener, contra viento y marea, casi un millón de votos (sin contar Galicia y Cataluña), aunque se tradujeran injustamente en sólo dos escaños (cinco, si incluimos los que formaban parte de las dos confluencias). Aquel ejercicio de levantar la organización a pulso sólo fue posible gracias a un trabajo inmenso desde abajo. Tres años más tarde, desde nuestros cinco escaños en el Congreso (ocho, con las confluencias) y otros dos en el Senado, seguimos trabajando en todo el país para que nuestro programa se haga realidad en beneficio de las clases populares. No obstante, incluso desde antes de aquellos tiempos, arrastramos una ingente deuda que lastra nuestra capacidad de acción. Cuando fue elegida en la XI Asamblea en 2016, esta dirección heredó una deuda de diez millones de euros, cuya principal magnitud se generó entre 1995 y 2008. La actual dirección de IU ha acometido un importante esfuerzo de austeridad que hoy nos permite anunciar que hemos reducido dicha deuda un 18% en apenas dos años, lo que hace aún más valioso el esfuerzo político.
Y, mientras tanto, nunca hemos dejado de formar parte de todas las distintas luchas que impregnaron de dignidad a nuestro país. Podemos presumir de una militancia que ha estado presente en todos los conflictos y en todas las movilizaciones, curtida en mil y una batallas en defensa de los derechos democráticos de la clase trabajadora y los sectores populares. Conjugando la lucha en la sociedad civil y en las instituciones hemos conseguido algunas victorias importantes, como la alcanzada por nuestros compañeros y compañeras en el Ayuntamiento de Rivas frente a los abusos bancarios respecto al Impuesto de las Hipotecas.
Sin embargo, 2019 es un año que se presenta complejo, entre otras cosas por el avance de una derecha radicalizada que intenta superar la crisis actual en una dirección reaccionaria: acabando con todas las conquistas democráticas, muchas de ellas cuestionadas desde el inicio de la crisis. En este contexto, nos marcamos tres retos principales para el ciclo político-electoral de 2019:
  • Consolidar el bloque histórico de cambio y un espacio nítidamente de clase.
  • Fortalecer nuestra presencia institucional, consiguiendo que haya más y más militantes de IU en las instituciones defendiendo nuestro proyecto político.
  • Reforzar nuestra organización, incrementando la afiliación, mejorando los mecanismos participativos y haciendo sostenible las finanzas.
Estoy seguro de que cumpliremos estos objetivos porque nuestra organización está a la altura que exige un momento histórico como el actual. No es fácil, pero tenemos una brújula infalible: un proyecto colectivo de un valor político incalculable que siempre estará por encima de personalidades y de cualquier interés que no sea el de la clase trabajadora y los sectores populares.
Salud, República y Feliz Año,

Firma de Alberto Garzón
Alberto Garzón Espinosa
Coordinador Federal de Izquierda Unida

Colabora en la financiación de IU

viernes, 21 de diciembre de 2018

Vivas, e ceibas


                                                         

La imagen puede contener: texto